Over het boek

 

Familie Fall woont in het hete wijnland van Noord-Californië, in een vallei waar de zon uit de lucht valt en de duivelse wind zo hard waait dat het verstand regelrecht uit je hoofd wordt geblazen.

Jaren geleden verdween de vader van de Fall-kinderen op mysterieuze wijze, waardoor het gezin in vier stukken brak. Nu bakt de twaalfjarige Dizzy Fall taarten, ziet ze geesten en wenst ze dat ze een heldin uit een roman was. Miles Fall, zeventien, whizzkid, atleet en hondenfluisteraar, is een onweerstaanbare schoonheid, maar ook verdwaald, en wanhopig op zoek naar het soort man van wie hij droomt. En Wynton Fall, negentien, verhoogt de temperatuur van elke kamer door er alleen maar binnen te komen. Hij is een virtuoze violist die op een sneltrein naar roem zit… of naar zelfvernietiging.

Op een dag verschijnt er een raadselachtig meisje met regenbooghaar dat de wereld van de Falls op zijn kop zet. Ze zou een engel kunnen zijn. Of een heilige. Of een gewoon meisje. Hoe dan ook: op de een of andere manier is ze van vitaal belang voor elk van hen. Maar voordat iemand erachter kan komen wie ze is, slaat een catastrofe toe, waardoor het kapotte gezin nog verder breekt en nog wanhopiger is om weer heel te zijn.

 


 

Mijn mening

 

Het eerste boek van het jaar was voor de leesclub en ik was meteen omver geblazen. Wat een prachtig boek.

Dit boek wordt neergezet als Young Adult, maar ik vind het een behoorlijk volwassen familiegeschiedenis, gezien door de ogen van de verschillende kinderen. Toch moest ik er in het begin even aan wennen, omdat het boek begon vanuit het perspectief van de jongste, de misschien net iets te wijze twaalfjarige Dizzy. Maar al snel pakte het boek me, bijvoorbeeld door Miles zijn mooie dromerige woorden en het magische regenboogmeisje.

Het boek is bijzonder origineel geschreven, met voor elk personage een eigen schrijfstijl. Heerlijk hip en eigentijds, maar bij vlagen ook bloemrijke teksten, het is maar net wie er aan het woord is.

“Miles vroeg zich af of hij droomde. Soms, als hij aan het lezen was, kreeg hij ook dat gevoel, als lezen ademen werd en hij wist dat hij het echte leven achter zich liet, dat zijn geest zijn lichaam verliet en in het verhaal opging.”

Ook origineel zijn de dagboekfragmenten, niet-verstuurde mails en nieuwsberichten die er tussen zijn gevoegd. Als kers op de taart wordt er nog gespeeld met de tijd. De flashbacks en verhalen in verhalen maken je misschien een beetje in de war, maar uiteindelijk vallen al deze puzzelstukjes op zijn plaats.

En dan het verhaal op zich. De thema’s zijn best zwaar, van de alledaagse zwaarte omdat je beste vriend je vriend niet meer is, tot aan diep verdriet en trauma.
Maar er is ook vrolijkheid, hoop, liefde en kracht. En alles dus op een bijzondere en gelaagde manier geschreven. Het wordt nergens te emotioneel of verdrietig, het betovert eerder zelfs een beetje.

Dit boek liet me onderdeel van dit gezin worden en terugkijken op mijn eigen tienertijd. Want hoe herkenbaar zijn de dingen waarmee zij te maken hebben.En tegelijk laat dit boek me zien dat mijn tiener-ik het leven wat minder zwaar mocht nemen.
Want ja, de wereld wankelt wel, maar deze quote zegt dit mooi:

“Ik geloof nu dat als de wereld wankelt, er niet alleen verdriet over de rand klotst, maar ook geluk. Je moet er alleen naar op zoek gaan.”

En zo heb ik nog veel meer teksten en mooie quotes bewaard in dit boek. Om op te schrijven in mijn eigen “notitieboekje met mooie woorden”.
Nu pas snap ik waarom mensen boeken willen annoteren, en we hebben nu afgesproken dit met elkaar te gaan doen met het eerdere boek Jij bent de zon.

Als de wereld wankelt – Jandy Nelson
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Prachtig familieverhaal dat je aan alle kanten raakt.